Na een tijdje geen optredens meer te hebben gegeven, staan The Dandy Warhols verrassend genoeg als hoofdprogramma in Paradiso. De in 1998 in Portland, USA opgerichte band bestaat al 32 jaar maar speelt nog steeds uitverkochte shows. En ze zijn daarbij enorm goed op elkaar afgestemd, zal blijken.
Als voorprogramma is er de ambachtelijke indierock van het Amsterdamse Moss. Met catchy en dromerige nummers warmen ze het publiek op. Ze spelen zorgvuldig samengestelde en veelal spaarzame muziek. Net als bij de hoofdact worden de meeste nummers op midtempo ingezet. De hele band blijft ontspannen, waardoor Moss met een bijzonder prettige set de avond opent.
Na de gitaarnevels van het voorprogramma wordt het podium nogmaals in dichte mist gehuld. The Dandy Warhols [openingsfoto] beginnen met een aantal drogere rocknummers, zoals ‘Ride’. Dan blijkt waarom er zo veel rook is: de band van recreatieve gebruikers wil een psychedelischer geluid loslaten op het publiek, en zal dat de rest van de avond blijven doen. Met ‘I Love You’ weet de band al vroeg te overweldigen. Gitarist Peter Holmström beweegt bijna niet mee op de muziek, maar lijkt zich prima te vermaken in zijn eigen wereld.
Wanneer het allemaal een beetje te veel van hetzelfde dreigt te worden, neemt toetseniste Zia McCabe de boel over en trekt het publiek mee in haar woedende podiumaanwijzingen. Tijd voor een kleine stempauze. Gitarist/zanger Courtney Taylor-Taylor vertelt een vaag verhaal over dat hij familie in Nederland heeft wonen, en wie hem daar met een boot kan krijgen. Net zo humoristisch zijn de zinsmelodieën op klassiekers als ‘We Used To Be Friends’ of ‘Bohemian Like You’. De gezonde dosis feelgoodrock-‘n-roll tilt de show naar een hoger niveau. Wie nog niet genoeg heeft gehad, kan in de kelderrave nog doorfeesten. The Dandy Warhols weten wel hoe ze een feestje moeten bouwen.
Foto van jus10h uit december 2024 (CC BY 2.0)