Een van de bekendste oorlogsfilms is Saving Private Ryan. De openingsscène begint in 1944 op het beruchte Omaha Beach, waar een peloton Amerikaanse soldaten op het strand vastloopt door zware Duitse artillerie. Het was waarschijnlijk een van de inspiratiebronnen voor Artantica, het laatste album van de legendarische Urban Dance Squad uit 1999. De frontman begaf zich rond die tijd als D-Daysoldaat op het podium. Ruim twintig jaar later staan de voormalige leden nog steeds op de bühne. Frontman Rudeboy was recent met Rudeboy Plays Urban Dance Squad nog veel terug te vinden op hardrock- en metalfestivals.
Terugkijken is dan misschien verleidelijk, maar vooral niet de bedoeling van de nieuwste raprockformatie: Sons of the Culture Clash. Met Rudeboy en aanvankelijk ook herrieschopper van het eerste uur DJ DNA in de gelederen, staat de band garant voor interessante cross-overmuziek waarin vooral muzikale invloeden met elkaar botsen. Ze staan vanavond in Simplon in Groningen, en verkochten al een avond dB’s in Utrecht uit. De formatie oogt nog redelijk kalm als ze voor een redelijk gevulde zaal opkomt. Maar binnen de kortste keren gaan ze los, met openingsnummer ‘Son of tha Culture Clash’. Rudeboy jut het publiek meteen op met zijn kenmerkende danspassen. De band speelt een beukende set langs veel klassiekers als ‘Fast Lane’ en ‘Good Grief’. Rudeboy is bijzonder welbespraakt en heeft in bijvoorbeeld ‘Good Grief’ goede dingen te zeggen:
“All you so-called rebels heavy metal cattle
Some horses got force but I simply tame with saddle
Hunt a stunt like ‘Red October’, ain’t crossin’ over
Oops! Scud scrub? Patriot makes pulver”
Sons of the Culture Clash past hier en daar de nummers wat aan. Zoals bij een extra delicate intro van ‘Alienated’. Het is bijzonder goed gespeeld, terwijl de mitrailleurteksten van Rudeboy maar blijven komen:
“Alienated, alienated
People got me wrong man, a millionated
So complicated, so frustrated
Wish I got faded, alienated”
Maar nummers die subtiliteit nodig hebben, zoals ‘Step Off’, missen geluidsdetail. Het volvette rockgeluid van de avond werkt wel, maar alleen voor nummers die daar geschikt voor zijn. DJ DNA verliet de band echter dagen voordat deze zou toeren. Het optreden gaat gelukkig door, al is het dus helaas zonder DJ DNA. ‘Step Off’ gaat door, met een geluidsband.
Voor Rudeboy is er ongetwijfeld genoeg om zich kwaad over te maken. Zijn stem is schor, de tekst nog steeds snel en indringend gezongen. Af en toe raakt hij wat bedolven onder het kanonnengeluid van de drums. Hij heeft het dan zelf ook liever over heavy artillery, geen drums. En over stringbenders, geen gitaristen. Het publiek spreekt hij vaak aan als zijn troops. De troops gaan best wel los, op de meest snelle en dansbare nummers zoals ‘Fast Lane’. Omdat het simpelweg een enorm nijdig en doordacht nummer blijft, van het niveau dat je maar zeer, zeer zelden tegenkomt. Van echt vooruitkijken is aan de einde van de avond nog geen sprake. De soldaat van weleer zit nog steeds vast op het strand, onder het geluid van zware artillerie.
Foto: Youtube-still van Fast Lane @ db’s op 16 oktober door Erik Kohl