Een vijftal uit het Britse Newcastle Upon Tyne draagt al ruim tien jaar de opmerkelijke bandnaam Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs. Ze kozen de naam als ego-inhibitor: een middel om overpretentieuze zaken als rocksterrengedrag af te zwakken. De band blijft zich zo bewust van de gedachte om met beide benen op de grond te blijven staan. Toch hebben ze wel degelijk ambities: ze zouden graag eens de befaamde Verapoll winnen voor beste concert van het jaar. Met een combinatie van op zichzelf al verschroeiende genres als doommetal, noise- , stoner-, en psychrock, is het op plaat al van-dik-hout-zaagt-men-planken. Op het podium doet de formatie er uiteraard nog een schepje bovenop. In lijn met formaties als tegenwoordig IDLES en in het verleden de Rollins Band.
In een warm, broeierig en goed gevuld Vera is het zowel voor band als publiek zweten geblazen. Het weerhoudt de fanatiekelingen vooraan er niet van om al snel een wilde moshpit te ontketenen. Zanger Matthew Baty staat in korte broek en blootsvoets op het podium. Niet alleen qua uitdossing oogt hij als Henry Rollins, die eind jaren tachtig twee keer de Verapoll won. Ook als publieksophitser komt hij aardig in de buurt. Hij kruipt en sluipt over de bühne, knielt, en is ook niet vies van wilde armgebaren. Zijn brulzang lijkt af en toe uit een kerker te komen.
De opzwepende zaagtandriffs van de gitaristen – eentje eveneens op blote voeten – zijn een adrenalinestoot voor de druk meebewegende fans, waarvan sommigen de teksten kennen. Zoals in een nogal vurig gebrachte uitvoering van ‘GNT’, of een danig verpletterende versie van ‘Big Rig’. Het vorig jaar verschenen album Death Hilarious, dat bol staat van de stuwende gitaarhooks, speelt de band bijna helemaal. De basis van deze stroperige nummers wordt op vuige wijze gelegd door de gortdroge slagen van drummer Ewan Mackenzie, en de dreigende ritmes van bassist John-Michael Joseph Hedley.
Op die manier geeft Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs een intens laatste optreden van een korte tour op het Europese vasteland. Een concert dat zeker niet laag zal eindigen in de Verapoll, en wellicht komt de wens van de band om te winnen zelfs wel uit. Hierna vertrekt de groep naar Zuid-Amerika, voor optredens in Argentinië en Brazilië. Afgaand op dit verzengende concert in Vera, zal de groep ook daar ongetwijfeld een spoor van muzikale vernieling achterlaten.
