Er staan zeven mysterieuze bollampen opgesteld op het podium van Cloud Nine, in TivoliVredenburg te Utrecht. Het is namelijk de geluksdag van liefhebbers van Aphex Twin, de inventieve en alom bekende elektronische producer. Het New European Ensemble onder leiding van Brendan Faegre, voert Aphex Twins elektronische composities akoestisch uit. Ook Faegres eigen composities komen voorbij, waarbij Jurjen Alkema zorgt voor de visuele projectie-elementen. Faegre zet de eerste paukenklappen in. Het is even wennen aan akoestisch geluid, waarin de digitale melodieën met behulp van vier strijkers en een pianiste, met menselijke handen uitgevoerd worden.
Bij liveoptredens van Aphex Twin weet je nooit wat je kunt verwachten; gaat hij deze keer uit van ambient techno, industriële breakbeats, of vooral van gekke geluidscomposities en samples? Door een opvallend verrassend livespel, blijft dat gevoel in TivoliVredenburg behouden. De muzikanten doen met de stem zoevende elektrische geluiden na. Of waar het nodig is, gebeurt dat zelfs met opvallende blaasinstrumenten. Het zorgt voor komische momenten, maar is ook technisch heel goed gespeeld.
Al gauw maakt het orkest indruk, en dan vooral in de woeste breakbeatnummers van bijvoorbeeld Drukqs, uit 2001. De vreemde, rusteloze drumcomputerbeats krijgen bij ‘Cock/Ver10’ een knappe uitvoering. De vocal samples worden precies op het goede moment ingezet. Terwijl de strijkers bijna feilloos tegen elkaar in spelen, of met lange halen de synthesizerlijnen aangeven.
Het valt op hoeveel emotionele diepte er in dit spel zit. Vooral wanneer na een beukend technonummer slechts één strijker de sfeer een heel andere kant op stuurt. De vele maatwisselingen gaan bijna altijd goed, het ensemble speelt meesterlijk. De achtergrondprojecties gaan op een gegeven moment zelfs volledig tegelijkertijd met de drumpatronen. Maar de nadruk ligt wel wat veel op het snelle, staccato spel. De zwevende ambientbaslijnen blijven in het optreden nog wat achter.
De muzikanten weten het publiek stil te houden, totdat het vallen van een bierglas de sfeer verraadt. Het ensemble weet wel degelijk de juiste akoestische ambiance te creëren met gevarieerde gevoelssferen, en waarin speciaalbier voor velen de beste keuze is. Met als gevolg: tijdens stiltes een welverdiend applaus en deels een staande ovatie. Net zoals bij Aphex Twin, is ook dit akoestische experiment geslaagd!
Foto van NRK P3 (CC BY-NC-SA 2.0) uit 2011