Death Valley Girls – Paradiso, Amsterdam (12-06-2017) Een optreden zonder bravoure en gevaar

Harde en luide show. Gratis oordopjes. Bij de kassa van Paradiso ligt een waarschuwing voor het optreden in de bovenzaal. Er liggen doosjes met oordopjes.

In de zaal staan vijftien minuten voor aanvang twintig mensen. Tegen het podium hangen  vier mannen van middelbare leeftijd met grote fototoestellen voor de gezette buiken. Daarnaast twee tienermeisjes die danspasjes maken op muziek die uit een mobiel  komt. De sfeer is rustig, sereen bijna. Death Valley Girls treedt op en heeft een reputatie hoog te houden. Naast hard en luid worden de shows als gevaarlijk en opwindend geafficheerd. Het viertal uit Californië maakt trashy rock-‘n-roll. Het album Glow in the Dark is uitgebracht op het wereldwijd geprezen Burger Records. De langspeler telt tien korte nummers en scoort alleen maar positieve recensies. Na Groningen, Breda en Rotterdam speelt Death Valley Girls in de hoofdstad. De bovenzaal van Paradiso loopt redelijk vol in afwachting van een energieke show met spijkerharde garagerock en surfpunk.

Bonnie Bloomgarden komt met lawaai het donkere podium op. Bijna struikelend komt de zangeres tot stilstand achter haar orgel, pakt haar gitaar, gespt het instrument om en geeft een schreeuw in de microfoon. Gitarist Larry Schemel stemt de snaren en ramt de eerste riff van ‘Street Justice’ de luidsprekers uit. Bloomgarden valt enthousiast in. Er komt geen enkele reactie uit de zaal. Het publiek kijkt.

Halverwege het eerste nummer slaat de stem van de frontvrouw over en met afgeknepen stembanden voltooit ze de tekst. Voor ‘Disco’ houdt ze een fles met honing boven haar mond en spuit een straal zoetigheid naar binnen. Ze vraagt de mensen voor het podium een slok bier, maar de vier mannen en de twee tienermeisjes hebben geen glas in de handen. Na de song uit ze haar verbazing. “No beer?“, sneert ze naar het publiek, “it isn’t your night out?” Schemel zet het volgende nummer in. De gitarist is de motor en de setlist van de groep, de ritmesectie is wat anoniem en Bloomgarden heeft de grote vorm vanavond nog niet te pakken. Ze zoekt contact met het publiek, maar de meeste bezoekers kijken stoïcijns naar het podium. Bloomgarden danst rond de bassiste, gaat op haar knieën voor het drumstel, heeft intussen biertjes van de medewerker van de merchandise en zweet, zingt, kreunt en piept verder. Twee glazen drank en roestige stembanden, veel gevaarlijker wordt het nog niet.

“Hi folks, what’s happening?” Opnieuw is er nauwelijks iemand die reageert. Bloomgarden praat even door. “Girls are like Mondays and guys are like Fridays. This is a song about men” en Schemel zet ‘I’m a Man Too’ in.

This is one of the concert halls you dream about as a kid”, roept Bonnie. Ze klautert geholpen door twee van de mannen het podium af. Ze omhelst eerst de medewerker en pakt daarna lukraak wat bezoekers. De groep speelt ‘Getting Hard’ en Bloomgarden drinkt, knuffelt en zingt af en toe een zin. Voor de medewerker van Make a Fuzz wordt de situatie nog even hachelijk. Bonnie komt gevaarlijk dichtbij. Vlak voordat ze fysiek contact zou kunnen maken, neemt ze een afslag naar een fan die haar met open armen ontvangt. De drie muzikanten op het podium rekken het nummer wat. Geholpen door de medewerker klimt de bezwete zangeres terug het podium op, zet haar gitaar weg en verdwijnt.

Een fan voor het podium vraagt bijna wanhopig waarom de mensen zo lauw reageren. “Was it that bad?” Ze krijgt uitleg van een van de mannen met fototoestel en buik. Het gaat van “stoïnonic” naar “looking is easy” en “it was OK, but the voice hé” tot “the peoples tell you it is good after the encores.” De vrouw haalt haar schouders op, denkt even na en knikt begrijpend. “I’ll tell Bonnie.”

Death Valley Girls komt niet terug. De voorlopig laatste show in Nederland mist bravoure, de groep verwacht te veel van een vooral afwachtend publiek en de stem van Bloomgarden zou baat hebben bij één of twee dagen rust.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *