Toeval of niet, maar het duurde twee keer tien jaar voordat Daryll-Ann opnieuw muzikaal actief werd. In 2004 ging de band uit elkaar, waarna in 2014 een zeer geslaagde reünietoer volgde. Dit naar aanleiding van het verschijnen van het complete oeuvre in een box: Daryll-Ann Again. In 2024 kwam de band met een prima nieuwe plaat (Spring), en bijbehorende optredens. Daryll-Ann is een van de beste Nederlandse gitaarbands ooit: de melodieuze gitaarpop met een melancholieke inslag levert in de jaren negentig een aantal uitstekende platen op. Net als labelgenoten Johan pakt Daryll-Ann in 2026 de handschoen van het spelen van de beste plaat uit het oeuvre op: Weeps, uit 1996. Het brengt de band naar SPOT/De Oosterpoort te Groningen.
Wat Weeps ook dertig jaar na het verschijnen uniek maakt, is het zomers melancholieke gevoel, de bij momenten fraai galmende productie, en de prachtige westcoast-samenzang. Net als bij de vormgeving van Daryll-Anns albumhoezen, is de band ook op het podium nog steeds wars van opsmuk. Toetsenist-vocalist en alleskunner Coen Paulusma eet dan ook gerust een appeltje op het podium. De muziek moet het doen. En waar het bij voorgaande optredens soms eventjes duurde voordat alles op zijn plek viel, is het een ronkende indierockuitvoering van ‘Always Share’ dat voor een vroeg hoogtepunt zorgt. Een uitvoering zoals die in de demoversie bedoeld was, aldus zanger-gitarist Jelle Paulusma. Waarna de samenzang in ‘A Proper Line’ de armhaartjes overeind doet staan.
En ja, die fraaie samenzang is meermaals de aanjager van uitschieters in de set. Zoals in misschien wel het beste nummer van Weeps: ‘Springfever’. Een song die niet zo heel vaak voorbijkwam de laatste jaren. Maar vandaag zorgt de langzame opbouw, en bovenal de gloedvolle uitvoering voor een absoluut hoogtepunt van het optreden. En het doet de band wat om de plaat na zo’n lange tijd integraal te spelen, zegt Jelle Paulusma. Het muisstille publiek voelt dit net zo, en ontvangt elk nummer met een enthousiast applaus. Nummers die het vijftal ontspannen maar zeer aandachtig speelt. Waardoor muzikale magie vaak op de loer ligt, zoals in het beeldende en zorgvuldig opgebouwde ‘Summerdaze’.
De man op de achtergrond, Coen Paulusma, haalt meerdere keren zijn gram met bijvoorbeeld tamboerijn, of een zelfgemaakt instrument van hout en schuurpapier. Daarnaast geeft nog altijd een van Neerlands beste gitaristen, Anne Soldaat, aan sommige nummers net even een andere draai. Met zowel rock- als subtiele vondsten, die tegen het einde van het concert leiden tot vinnige gitaarduels met Jelle Paulusma. De subtiele basis wordt hiervoor gelegd door de geolied lopende ritmesectie van drummer Jeroen Kleijn en bassist Jeroen Vos.
In de lange toegift van acht nummers kiest de formatie niet voor de makkelijkste weg, door bijvoorbeeld een song te spelen van het eerste album Renko uit 1992. Ze hebben het nummer ‘Into the Open’ heel lang niet gespeeld, zegt Jelle Paulusma. Maar met een dromerige uitvoering blijft Daryll-Ann met gemak overeind. Het is wederom een voorbeeld uit ruim negentig minuten gitaar- en zangpracht.
Lees ook: Daryll-Ann live @ Slot Zeist 2025
Lees ook: Daryll-Ann live @ Vera Groningen 2025