Met enige regelmaat worden vluchten vanuit Australië gevuld met bands die de oversteek naar Europa maken. Zo ook bij het uit Melbourne afkomstige punkrockgezelschap CIVIC. Al enige tijd zijn ze, ook in Nederland, bezig om op de verschillende podia verschroeiende optredens te geven. Begin dit jaar brachten ze hun nieuwe album Chrome Dipped uit. Daarop draait het om een totaal ander bandgeluid: struikel- in plaats van sneltreinritmes en een bedachtzamere gevoelsinslag. Het brengt de formatie naar de kleine zaal van Paradiso. Helaas zonder voorprogramma vanavond, wat achteraf gezien wel beter was geweest.
Het loopt live niet uit op alleen het uitvoeren van het nieuwe werk, integendeel. Veel van de eerdere nummers komen in vlugge vaart voorbij. Hiermee wordt de oldschool rock-‘n-rollpunkbasis van de band duidelijk. Zoals bij een in straaljagervaart gespeeld ‘Selling, Sucking, Blackmail, Bribes’. Het ietwat verdwaasde publiek komt hier pas een beetje los; bij een van de allersnelste nummers die de band heeft. De ongemakkelijke afstand tussen band en publiek wordt daarmee gelukkig steeds kleiner. Het dungezaaide jonge bloed dat de moshpit op gang moet houden, lijkt na één nummer helaas alweer vermoeid. Dat is vrij onterecht, aangezien zanger Jim McCullough de nummers met een hoop drift en geschreeuw brengt.
Dat is ook zo bij het dwingend snel gespeelde ‘Poison’. En wel dermate snel, dat het afwisselende, langzamere karakter van het nummer verloren gaat. Naarmate het optreden vordert, gaat drummer Eli Sthapit zijn instrument steeds maar harder bespelen. Het lijkt alsof de band zich nog niet helemaal thuisvoelt met de midtempo snelheden. Het recente werk had best net zo als op plaat gespeeld mogen worden, dat is goed voor de variatie. En dan was het beduusde publiek wellicht wat minder overmand geweest.
Wat in ieder geval wel vaststaat is dat de nieuwe nummers, met opbouwende ritmes en mooie gitaareffecten, op het podium een meerwaarde bieden. Toch komt de moshpit steeds meer op gang, en wordt het contact tussen band en publiek minder eenzijdig. Uiteindelijk is amper een uurtje CIVIC zonder voorprogramma toch wat te weinig.
Foto’s: Keimpe Sliep