Het Ierse weer valt niet mee, op een regenachtige winterse vrijdag in Dublin. Gelukkig zit er op elke straathoek wel een gezellig café om de warmte in op te zoeken. Van de buitenkant lijkt ook Whelan’s een pub zoals de ontelbare andere in de stad. De bovenverdiepingen zijn gebouwd in de typische Georgiaanse stijl, het straatniveau is juist tiptop versierd. En van binnen is het pand een bijzondere verzameling van verschillende ruimtes en hoekjes. Midden in een ruimte tussen de verdiepingen staan instrumenten opgesteld.
De kleinschalige locatie is het decor voor een optreden van Protomartyr. De postpunkhelden zijn speciaal uit Detroit overgevlogen. Na een ietwat vervangbaar voorprogramma, wordt er geen moment verspild tot ‘The Devil in His Youth’, setopener en het eerste nummer van het derde album The Agent Intellect. Frontman Joe Casey spuugt de teksten het publiek in. Is hij een soort the devil? Jazeker. In his youth? Niet echt. Eigenlijk is hij al op leeftijd om ‘nog’ in een punkband te zitten. Daar laat hij zelf ook geen twijfel over bestaan, tot ironische galgenhumor aan toe.
Waar jonge punkbands vaak nihilistisch anti-alles zijn, weet het viertal uit Detroit juist behendig verschillende thema’s door te spitten, om de hoofdlijnen vlijmscherp er uit te fileren. The Agent Intellect wordt vanavond integraal gespeeld. Het staat in contrast met eerdere releases: punkmelodie werd vervangen door meer doordachte en zwartgallige epiek. Het werd een geslepen album, dat zowel op het lichaam als op de geest inwerkt.
En daarvoor moet je de nummers echt live zien. De baslijnen van Scott Davidson op bijvoorbeeld ‘Why Does It Shake?’ zijn grimmig doch dansbaar. En drummer Alex Leonard is er zo eentje, die zelfs de meest simpele patronen goed kan laten klinken. De donkere sfeerschetsen van Casey worden zo alleen nog maar meer kracht bijgezet.
Uit de rest van de discografie is er daarna voor ieder wat wils. Zoals het keiharde ‘Scum, Rise!’ of het duistere ‘Processed by the Boys’. Door de innige sfeer blijft niemand van de bedachtzame wereld van Protomartyr bespaard. Het zorgt ervoor dat het publiek al vroeg loskomt en de teksten mee scandeert. Whelan’s is een unieke concertzaal, maar valt ook niet onnodig buiten de maat van de gemiddelde Ierse pub. Na het concert is er zelfs merch in de kleuren van de Ierse vlag.
Openingsfoto uit het archief van Vera huisfotograaf Peer, foto rechts van Olaf