Hoewel de muzikanten uit die tijd de ietwat gekscherende term krautrock niet echt konden waarderen, weten veel muziekliefhebbers tegenwoordig nog steeds wat ermee bedoeld wordt. Namelijk: experimentele, vaak instrumentale klanken uit eind jaren zestig en begin jaren zeventig, gespeeld op traditionele rockinstrumenten en elektronica. Namen? Can, Neu!, Amon Düül, en jawel: de vroege Kraftwerk. Met het tweede woord in de bandnaam eert de Japanse band Minami Deutsch misschien deze pioniersmuziek. Ook muzikaal gaat het die kant op, met repetitieve ritmes en songstructuren, gekoppeld aan psychedelica. Het brengt de veel optredende band naar Vera.
Een trio genaamd hijss [openingsfoto en foto hierboven] komt uit Italië om de avond te openen. Ze omschrijven hun klanken als cosmic grunge. De rauwe zang en gruizige gitaargeluiden van Lois Lane leggen een prettig vuige groove neer. De synthlijnen van bassist Pan voegen het zweverige toe. Wanneer alles bij elkaar komt, levert die combinatie sfeervolle momenten op. De andere muzikale invloeden zoals blues en punk laten het gevarieerd maar bovenal fragmentarisch klinken. Zodat hijss, ondanks de muzikale overgave van de bandleden, niet op alle momenten indruk maakt.
Vorig jaar verscheen Oase van het veelkoppige Duitse collectief Weite [foto hierboven en onder het verslag]. Het is een uitermate prettige plaat vol vindingrijk meanderende post- en progrock, die doet denken aan Yes en Aereogramme. Op het podium van Vera trekt de band deze lijn op een frivole en soms zelfs lyrische wijze door. Met hoofdrollen voor zalvende toetsen, gevarieerde drums en heldere gitaarlijnen, vervalt de groep niet in oeverloos gefreak. Door de kunst van het weglaten en de kracht van de herhaling, ontstaat een boeiend en zeer beeldend optreden dat uitgroeit tot het meest verrassende van de avond. Weite zou als hoofdact, met een langer optreden, ook prima overeind blijven.
Het tapijt is letterlijk uitgerold voor het kwartet van Minami Deutsch [foto hierboven], dat op elkaar gericht is in plaats van op het publiek. Op die manier bouwen ze aan een hecht en gefocust optreden, waarbij de groep steviger te werk gaat dan op plaat. Bijvoorbeeld met songs van de laatste plaat Fortune Goodies, die alweer uit 2022 dateert. Het op dat album speels gebrachte ‘Grumpy Joa’ verandert op het podium in een dwingend en ritmisch ijzersterk nummer. Daarnaast buit Minami Deutsch de contrasten in zijn muziek ten volle uit door heldere, repetitieve gitaarlijnen extra galm mee te geven, voortgestuwd door tegendraads rollende bas- en drumritmes. Het gevolg is een boeiend en psychedelisch ijzersterk optreden, dat wel wat langer had mogen duren dan 75 minuten.
