Wereldstad Tokio is een van de grootste en meest dynamische steden ter wereld. Toch schuwt de gemiddelde inwoner een spontaan gesprek. Artiesten weten vaak niet of het publiek het concert überhaupt leuk vond. Het duurt vaak lang tot publiek meedanst, de meesten willen beleefd blijven. Dat nu eigenlijk geen tijd meer is voor beleefdheid, is een van de hoofdgedachten achter rockband DYGL. In Tokio staan ze bekend als “die band die in het Engels zingt”. Net als bij groepen die vanuit het buitenland in Japan doorbreken, zijn de tracks van DYGL heel melodisch en meezingbaar.
Aan het begin van een Europese tour staan ze in Rotown. Sinds hun laatste optreden hier, zeven jaar geleden, heeft de coronacrisis flink wat roet in het eten gegooid. Maar de nummers van het vijftal klinken volwassener dan ooit. Neem bijvoorbeeld ‘This Minute’ van nieuwste plaat Who’s in the House? De band speelt op ontspannen wijze een afwisselend nummer. En wel zo relaxt, dat de bandleden zelf ook plezier kunnen hebben op het podium. En dat gevoel slaat al snel over op het publiek.
De bassist blinkt uit tijdens een korte maar effectieve solo. De band heeft een goed gevoel voor understatement. Deze indierock met retro terugverwijzingen is prima om de hele avond op te dansen. DYGL weet ook te overtuigen met topzwaardere nummers als ‘One O One’. Natuurlijk moet de formatie ook even terugkomen voor een toegift, met topnummer ‘Don’t You Wanna Dance in This Heaven’. De meest uitgedanste concertgangers weten ze nogmaals op te beuren.
Foto credits: https://realsound.jp/2023/01/post-1246322.html