Grauzone was in 2026 voor het eerst volledig uitverkocht, en bewijst daarmee de status van vooraanstaand subcultuurfestival. Liefhebbers van donkergrijze muziek kunnen op alle momenten zichzelf zijn, en komen vanuit veel windstreken naar Den Haag. Muzikaal had Grauzone ook dit jaar veel spannends te bieden, tussen pakweg gothic techno en punk. Hieronder een overzicht van de tien beste optredens.
- NNHMN. De Lutherse Kerk is ramvol voor de gothic techno van NNHMN uit Berlijn. De fraai gelaagde, soms analoog klinkende elektronicalijnen zijn bedrieglijk simpel, maar vooral onweerstaanbaar. Zodat het publiek niets anders rest dan het massaal op een dansen te zetten.
- Grote Geelstaart. Steeds wanneer je de ongewone maatsoorten, stemvervormingen en verwrongen basloopjes een beetje begint te snappen, komen ze weer met een totaal ander, strak gespeeld stuk. Deze noiserockwiskunde is overdonderend en getuigt van grote creativiteit.
- Mouth Ulcers. De band veegt op kiene wijze ruim twintig jaar moderne postpunk op een hoop met uitstekende nummers die alle kanten opwaaien, maar altijd de goede. Op basis van dit ijzersterke, dynamische optreden is een doorbraak niet onwaarschijnlijk.
- Die Spitz. Het viertal ragt er meteen flink op los met een keiharde combinatie van metal, grunge en hardrock. De fotografen zijn druk in de weer om alle moshcapriolen van het publiek en de dolle frontvrouw vast te leggen. Met als hoogtepunt het beklimmen van het balkon door de zangeres.
- Tomo Katsurada & Jonny Nash. Met een traditionele viool, zang en gitaren brengt het duo evocatieve, meanderende klanken ten gehore. Er is veel oogcontact tussen beiden, zodat improvisatie niet ver weg is. Het optreden is een oase van muzikale sereniteit.
- Des Demonas. Tussen alle elektronische darkwave, gothic techno en aanverwante muziek is de orgelpunk van Des Demonas een welkome afwisseling. De band is niet meer te stoppen, en het viertal geeft een voortreffelijk optreden.
- Forever Grey. Het is vooral de gezwollen bariton van Kevin Czarnik die de meeste indruk maakt. Ook visueel trekken ze alle registers open door beelden te projecteren van bijvoorbeeld schedels, verlaten spookziekenhuizen, of open grafkisten.
- Fenne Kuppens. Gebogen over haar akoestische gitaar toont ze op gloedvolle wijze aan dat haar stembereik niet alleen in het lage gebied indruk maakt. In breekbare liedjes met de kracht van de herhaling krijgt ze met een intens concert het publiek muisstil.
- Jehnny Beth. Met beladen zang en de onontkoombare nummers van het vorig jaar verschenen You Heartbreaker, You, geeft Jehnny Beth een prettig overstuurd optreden. Kortom: Jehnny Beth overtuigt.
- Pôt-Pot. De band neemt lekker de tijd om zijn psychedelische en coole rocknummers op te bouwen, en geeft een geïnspireerd optreden. De nummers zullen zich in de hoofden van een flink deel van het publiek blijven herhalen.
Beeld door Grauzonefotografen Lisa Ooijevaar (Des Demonas, openingsfoto) en Niels Vinck (Die Spitz, onderste foto)