Als je ooit hebt gevlogen met de KLM, ken je ongetwijfeld haar blauwe logo. Het leukste is natuurlijk een hoge vlucht, waarbij je lekker tussen de lucht en wolken kunt turen. Dreampopband Glazyhaze heeft in 2025 het perfecte album uitgevonden voor tijdens het zweven. En is neergestreken voor hun eerste avond als hoofdprogramma in het Groningse Simplon. De band zorgt voor een verheffende avond, met zowel blauwe als rode gevoelssferen.
Glazyhaze neemt het Nederlandse Crashing [foto hieronder] mee als voorprogramma. Het vijftal speelt een halfuur aan intens harde altrock. Hun grootste inspiratiebron is ongetwijfeld de roodgloeiende shoegaze van My Bloody Valentine. Ook drukkere punkinvloeden komen naar voren, met bijvoorbeeld schreeuwzang en snel drumspel. Vooral het laatste nummer is bezwerend. Door een aantal keer even wat stilte te laten vallen, komt de band met zo’n lang nummer weg. De gierende gitaren blijven niet helemaal geluidloos, als de drummer even inhoudt. Dat zijn echter de details, onder de streep staat hier gewoon een sterke band.
In de pauze kun je terecht in het café van Simplon, direct buiten de zaal. Dat men gewoon even kan zitten is verfrissend om te zien. Wie bij wil tanken met een biertje kan dat hier prima doen. De spontane sfeer is gezellig!
Glazyhaze [openingsfoto] begint al, met de snelle knaller ‘WHAT A FEELING’. Op het tweede album SONIC heeft het Italiaanse viertal wat meer postpunk en pop geïntegreerd in hun eigen geluid. Bij nadere inspectie van de vinylhoes valt het op dat de achterkant roze is. Waar het vorige album vooral introspectieve, blauwe gevoelens beschreef, kun je op SONIC ook genieten van liefdevolle rock.
Midden in de setlist begint zangeres Irene Moretuzzo in het Italiaans te zingen. Het is een cover (harde cover, uiteraard), van het nummer ‘Gli ostacoli del cuore’, van de Italiaanse zangeres Elisa. Het geeft variatie aan een setlist die vooral bestaat uit nummers van de laatste plaat. Ook magisch is ‘FORGIVE ME’, waar de band als geheel juist delicater te werk gaat. Zoals het een goede band betaamt, krijg je tegelijkertijd het gevoel iets te missen. Eigenlijk stoppen de nummers nét te vroeg, je wil vanzelf meer horen.
Dat geldt ook voor de baslijnen van Vsevolod Prokhorov. De tour-ervaring is langzaamaan terug te zien. Ook drummer Francesco Giacomin voegt aan zijn livespel een aantal keiharde drumbreaks toe. Echt log wordt het gelukkig niet: het bandgeluid blijft van het begin tot het einde lichtvoetig. Maar wie aan het begin nog dacht dat het volume laag zou blijven, is aan het einde van het concert van gedachten veranderd. Gitarist Lorenzo Dall’Armellina trekt zich er niks van aan: ‘care not to care’. Over een aantal dagen speelt Glazyhaze in Amsterdam. Daarna vliegen ze door naar Denemarken. In de tussentijd blijft de garderobemedewerkster van Simplon rustig doorgamen.
Foto Glazyhaze van instagram, foto Crashing van David Twickler