Fufanu: “Chocolate brownie with the red sauce is my favourite one Geen muzikale spagaat voor Fufanu

Hrafnkell Flóki Kaktus Einarsson en Guðlaugur Halldór Einarsson. Het zijn de namen van de twee muzikanten in de IJslandse groep Fufanu. En het zijn nogal namen. Lastig om uit te spreken en bijna onmogelijk om te onthouden. Voor fans van de groep en voor journalisten is er een alternatief. De twee muzikanten gebruiken de bijnamen Kaktus en Gulli. Het duo is overigens intussen een trio. Erling Bang, het lid met de gemakkelijke naam, is niet meegekomen naar Amsterdam voor de promotie van Sports, het tweede album van de groep.

Met verbazing kijken Kaktus en Gulli naar de krabbels op een meegenomen exemplaar van Few More Days to Go, het debuut uit 2015. Na de release trad de groep in De Melkweg in Amsterdam op als voorprogramma van John Grant. In de uitgestorven hal krasten de bandleden na het optreden met plezier hun namen op een exemplaar. Ze boden een biertje aan en wilden graag even praten over het optreden. Gulli ziet tot zijn verbazing dat zijn naam op de hoes ontbreekt. Plotseling herinnert hij zich een incident eerder die avond bij de uitgang van de zaal. “Een van de muzikanten had een ongelukje met de laadklep van een vrachtauto. Vrij snel na het optreden zat ik in een auto op weg naar een ziekenhuis. Ik herinner me weinig van De Melkweg, maar ik heb nog wel wat beelden van het ziekenhuis.”

IJsland

Fufanu is een goed bewaard geheim uit het hoge noorden van Europa. De naam betekent zoveel als ‘verschillende werelden’. Na de release van het debuut waren er optredens, recensies en interviews. Rumoer ontstond er pas toen Damon Albarn en leden van Yeah Yeah Yeahs de naam van de groep lieten vallen in interviews. De Westerse pers wilde naar IJsland komen voor interviews. Kaktus en Gulli hadden een eigen agenda.

fufanu3-0217

Duo +

Gulli: “Toen ik een jaar of dertien was begon ik met muziek maken. Eerst op gitaar en daarna steeds meer op toetsen, elektronica dus. Muziek maken en muziek ontdekken liggen dicht bij elkaar, ontdekte ik. Door het maken van muziek ging ik ook op zoek naar muziek van anderen.”

Na jarenlang te hebben gesleuteld aan de sound debuteerde Fufanu in 2015 met Few More Days to Go. De elektronische dansmuziek leunde net zo sterk op de toetsen als op de gitaren.

Kaktus: “In 2015 toerden we om het debuut te promoten. Fufanu was toen een duo met vier extra muzikanten. We waren nogal onzeker en probeerden dat te maskeren met meerdere muzikanten. Daarbij was het voor ons interessant om als voorprogramma voor ander publiek te spelen. De mensen die naar een concert van John Grant komen zijn wat meer sophisticated, intellectueler misschien zelfs. Voor een onervaren groep is het goed om voor publiek te spelen dat echt luistert. Zelfs voor een onzekere groep is het gemakkelijk om voor thuispubliek of fans te spelen. Fans luisteren vaak niet goed bij concerten, ze willen vooral lawaai maken tussen de nummers.”

Muzikale spagaat

Gulli: “Tussen 2008 en 2013 hebben we vooral demo’s gemaakt. De band Fufanu was er nog niet. We hebben niets uitgebracht in die periode, alleen maar geoefend. Vanaf 2013 hebben we als groep, als Fufanu, gespeeld. In 2014 en 2015 hebben we Few More Days to Go opgenomen. November 2015 verscheen het debuut en een maand later stonden we al weer in de studio. We wilden niet wachten op anderen, op de pers of een label. We hebben de apparatuur om op te nemen. Er is geen gebrek aan aanzetten voor nieuwe nummers. Groepen die een debuut uitbrengen doen dat vaak met een release met nummers waar ze jaren, zo niet langer aan gewerkt hebben. Na de release, de promotie en de optredens na het debuut is er dan de noodzaak om in één of maximaal twee jaar met nieuwe materiaal te komen. Na maanden en maanden met hetzelfde materiaal te hebben gestoeid, moet de knop om naar nieuwe songs. Wij wilden die vreemde muzikale spagaat niet. Fufanu had een maand na de release van het debuut al nieuwe demo’s. We wilden ook snel een volgend album maken.”

fufanu4-0217

Yeah

Gulli: “We hebben na de release van Few More Days to Go veel ervaring opgedaan. We noemden John Grant al, maar we hebben ook geleerd van The Vaccines, een groep uit de Verenigde Staten. We speelden voor jonge meisjes en hun vaders. Dat zijn waardevolle ervaringen. Fufanu werd genoemd in interviews van andere groepen. Ik wil liever geen namen noemen, maar om die reden hebben we een plaat kunnen opnemen met Nick Zimmer van Yeah Yeah Yeahs achter de knoppen.”

Kaktus: “Wij waren vooral bezig met Fufanu en vooruitkijken. De groep werd een duo, zes muzikanten was te veel en niet meer nodig. We wilden ook verder en niet nog een tour doen. De naam van de groep zong rond, maar in december 2015 stonden we al in de studio en maakten we opnames. Er gebeurden dingen rond de groep die we hebben laten passeren. Pers en optredens waren op dat moment minder belangrijk dan nieuwe muziek. Fufanu is actueel en wij willen geen jaren op reis met nummers. De groep wil zich het liefst elke dag vernieuwen. Na het debuut was dat precies wat er gebeurde.”

“Na het debuut kregen we kansen om op te treden. Daarna werden de zalen groter, kwam er meer publiek en werden de installaties beter. Het verbaasde ons, er gebeurden zaken die we niet hadden verwacht. Dat is de korte samenvatting. Met al die ervaringen en al die goede adviezen gingen we  dus gewoon weer de studio in. Wij vullen de bladzijden van onze agenda en niemand anders.”

Sports

Gulli: “Sports is een betere plaat geworden omdat we volwassen zijn geworden. Het debuut is een schijfje van jongens, Sports is een release van mannen, in ieder geval volwassen muzikanten. We hebben het aangedurfd meer ruimte in de muziek te laten. Op het debuut wilden we de openingen in de nummers veelal vol spelen, bij Sports is dat veel minder. We hebben geloof in eigen kunnen gekregen. Niet alleen door de bijval van muzikanten of door het publiek. Als een groep zich staande houdt als voorprogramma en daarna op eigen benen kan staan, is dat goed voor het zelfvertrouwen.”

“De naam voor het album komt van het eerste nummer, ja, zo simpel is het. Ik was bezig met de melodielijnen en voelde de energie in het nummer. Ik proefde de bewegelijkheid, de energie van sporten. Atleten concurreren altijd met elkaar en willen winnen met persoonlijke records. Sports geeft ons veel voldoening en is een personal best.”

Kaktus: “Bij het opnemen zing ik vaak melodielijnen. Het zijn gemompelde klanken, losse woorden en het is vooral melodie. Bij het beluisteren later zijn er soms woorden of delen van een zin. De woorden van Sports had ik dus al zingend al voor een deel gecomponeerd. De tekst van het nummer ‘Sports’ heeft weinig met sportieve zaken te maken. “Chocolate brownie with the red sauce is my favourite one / Gazing in, gazing in, into you / She looks at me, the most beautiful one, behind the counter”. Het is een tekst met een vette knipoog naar diepzinnige onzin.”

fufanu2-0217

Jaki Liebezeit

Aan het eind van het interview komt het overlijden van Jaki Liebezeit ter sprake. Het duo bewondert de drummer van Can.

Kaktus. “We zijn fan van veel Duitse groepen. Jaki Liebezeit en Holger Czukay zijn tot op hoge leeftijd fantastische muzikanten. De groep Can is voor ons een belangrijke inspiratiebron. Booka Shade is een andere Duitse groep die we bewonderen. De release Movements uit 2006 is voor ons een speciale plaat. Het is elektronische muziek die bij elke draaibeurt beter wordt. Dat is een voorwaarde voor onze eigen muziek. Nummers mogen niet of nauwelijks gaan vervelen. De beste groep ooit is volgens ons Kraftwerk. Elk nummer van de groep ademt geschiedenis én verwijst naar de toekomst. Een groter compliment kan een groep niet krijgen. Alles wat deze groep doet, heeft een bedoeling. Fufanu wil dat ook. Een voorbeeld is het nummer ‘Liability’. Het gaat over de verantwoordelijkheid die we hebben in deze maatschappij. Het is triest dat op hoog politiek niveau alles verkeerd gaat. Brexit en Trump zijn voorbeelden van de desinteresse van veel mensen. We kunnen dat met muziek niet ongedaan maken, maar in ieder geval aan de orde laten komen in onze nummers.”

Beeld: Peter Hageman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *